२३ श्रावण २०८१ १३:०४
२३ श्रावण २०८१ १३:०४
तिम्रो आकृति भुल्न म अनेक प्रयास गर्छु जसले निदरीमा पनि तर्साउने गर्छ तिमी आउँदा म फिक्का रङ देख्छु जसरी पानीमा तेल तैरने गर्छ । म बिहानीको मिर्मिरे सरी उदाउदा तिमि हेमन्तको कुहिरो बनी ढाक्छौ म आमा आमा भनी रोइरहेको दुधे बालक तिमी च्याप्प समाइ पच्छार्न खोज्छौ वास्तव मै तिमी मलाई म देखी खोसिरहेछौ । तिमी मेरो दुश्मन त होइनौ तर पनि म बेहद घृणा गर्छु तिम्रा हिमाल झैँ दन्तेलहर भनी तारीफ गर्छन यहाँ म गर्जिएका सिंहका बङ्गारा सम्झन्छु तिम्रो हेराइले नै मलाई तिखो काडा जसरी घोच्छ तिमि नै भन अब म तिमिलाइ के भनेर सम्बोधन गरुँ 'मन नपरेको मान्छे'…
