गजल

कहिले काँही यसरी पनि दिन बिताउनु पर्छ
आँखा रुनु पर्छ फेरि आँसु पनि लुकाउनु पर्छ

प्रेमिकाको लागि ज्यान दिनेलाई भन्दिनु होला
फेरि जन्मिन लाई आमाकै कोख पाउनु पर्छ

बिर्सन्छु भन्नलाई पनि सम्झिनु पर्छ बिर्सने लाई
जस्तो टाँका लगाउँदा पनि घाउ दुखाउनु पर्छ

एक्लै जिवन जिएको हुँ भनेर के घमण्ड गर्नु
अरुको काँधमा चढेर चिहानमा आउनु पर्छ

अरे!नसोध के गर्नु परेर र टुक्रिन्छन् मान्छे ।
दिलमा एक शिरमा अर्को कोही सजाउनु पर्छ
✍️जयन्ता सुधा जाजरकोट